Επιστροφή απο διακοπές!!!!
Και τώρα δουλειά!!!
(Λέμε τωρα......)
Σοκ στο Χόλιγουντ: Νεκρή η κόρη του Τόμι Λι Τζόουνς
Πριν από 1 ώρα
8/22/2009
7/30/2009
7/28/2009
Λα ρόμπα ντελε ρόμπε. Ξεκούμπωτε.
Από το Τσάο people μαθαίνουμε πως ο Kavalliere ή αλλιώς Papi και οι γαργαλιστικές του περιπέτειες έγιναν μπλουζάκι από τον κύριοΣαλβατόρε Φινάλντι, ναπολιτάνο έμπορο που θα κάνει καλή αρπαχτή φέτος
Και εκεί είναι οι τύποι πέντε χρόνια πίσω. Οι αθάνατοι έλληνες στην υπόθεση με το κότερο του Λυμπέρη είχαν βγάλει τότε μπλουζάκι "Ημουν και εγώ στο κότερο".
Ειστε πολύ πίσω εκτός απο τις Ιταλίδες οπου είναι πολύυυυυ μπροστά.
7/27/2009
Ασύγκριτες Συγκρίσεις: Κ.Καραμανλής
Νά το το παλληκάρι μας ο πρωθυπουργός μας, το καμάρι του τόπου μας.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1956 , ο Μεγάλος σπούδασε νομική στην Αθήνα και στο Tufts (Τufts σημαίνει τά φτυσε στα βλάχικα, έτσι εξηγείται το κουρασμένος), ήρθε στα πάτρια χώματα, βρέθηκε στην ΟΝΝΕΔ, δούλεψε 5 χρόνια δικηγόρος και στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και μετά, γαμώ την ατυχία μας, ασχολήθηκε hardcore με τη πολιτική.
Οταν ο Έβερτ έπνεε τα λοίσθια ώς αρχηγός της ΝΔ, κάποιοι; (ποιοί όμως;) είδαν στο ονοματεπώνυμο αλλά και στη χαρισματική παρουσία του Κ.Κ. τον επόμενο αρχηγό της ΝΔ. Όταν βγήκε ένα απο τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν να θέσει εκτός κόμματος τον συνυποψήφιο του Γιώργο Σουφλιά.
Ακολούθησε η εικοσάλεπτη πρωθυπουργία του 2000 και η μεγάλη νίκη, ο θρίαμβος του ιδίου και της παράταξης το 2004. Πρίν από όλα αυτά είχε φροντίσει να παρατάξει ένα σιδηρούν επικοινωνιακό επιτελείο με σωματοφύλακα τον πρώην (και μέλλοντα;) δημοσιογράφο Θεόδωρο Ρουσόπουλο, που μέχρι τότε ΠΑΣΟΚόφερνε.
Με την πολύτιμη συμβολή του τελευταίου κέρδισε και τις εκλογές που προκάλεσε το 2007 αλλά κάτι η κάλυψη των νόμιμων και ηθικών υπουργων του, κάτι τα βατοπέδια, κάτι η ανικανότητα των στελεχών του και η ίδια έλλειψη αποφασιστηκότητας τον οδήγησαν στην ήττα του στις ευρωεκλογές και η διαφαινόμενη ήττα (αν οι δημοσκοπήσεις είναι σωστές) στις επικείμενες εθνικές εκλογές.
Ο Καραμανλής είναι σίγουρα ένας χαρισματικός ρήτορας. Είναι μια εκπληκτική και όχι πληκτική επικοινωνιακή περσόνα και, όπως μου είπαν άνθρωποι που τον έχουν γνωρισει και τους πιστεύω, είναι ετοιμόλογος και πανέξυπνος, ένας φοβερός τύπος για παρέα.
Και αυτό, μάλλον, είναι το πρόβλημα. Σίγουρα θα προτιμούσα να έπινα μια μπύρα με τον Καραμανλή για παρέα, θα περνούσα καλά. Αλλά για ηγέτης χώρας το παιδί δε κάνει.
Είναι άβουλος και αναβλητικός, δεν ξέρει να διαλέγει συνεργάτες, δέν έχει τη νοοτροπία ανθρώπου που πράττει, είναι άνθρωπος της ομιλίας και της επικοινωνίας. Θα γινόταν ένας εξαιρετικός Υπουργός Εξωτερικών ή θα μπορούσε να κατείχε κάποιο διεθνές πόστο που δεν θα απαιτούσε τόσο ενέργειες όσο προβολή.
Μάλλον θα τον αποχαιρετήσουμε στους επόμενους μήνες και μακάρι να μην τον θυμόμαστε σαν τον χειρότερο πρωθυπουργό που κυβέρνησε αυτή τη χώρα, χειρότερο ακόμα και απο τον Μητσοτάκη.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1956 , ο Μεγάλος σπούδασε νομική στην Αθήνα και στο Tufts (Τufts σημαίνει τά φτυσε στα βλάχικα, έτσι εξηγείται το κουρασμένος), ήρθε στα πάτρια χώματα, βρέθηκε στην ΟΝΝΕΔ, δούλεψε 5 χρόνια δικηγόρος και στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και μετά, γαμώ την ατυχία μας, ασχολήθηκε hardcore με τη πολιτική.
Οταν ο Έβερτ έπνεε τα λοίσθια ώς αρχηγός της ΝΔ, κάποιοι; (ποιοί όμως;) είδαν στο ονοματεπώνυμο αλλά και στη χαρισματική παρουσία του Κ.Κ. τον επόμενο αρχηγό της ΝΔ. Όταν βγήκε ένα απο τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν να θέσει εκτός κόμματος τον συνυποψήφιο του Γιώργο Σουφλιά.
Ακολούθησε η εικοσάλεπτη πρωθυπουργία του 2000 και η μεγάλη νίκη, ο θρίαμβος του ιδίου και της παράταξης το 2004. Πρίν από όλα αυτά είχε φροντίσει να παρατάξει ένα σιδηρούν επικοινωνιακό επιτελείο με σωματοφύλακα τον πρώην (και μέλλοντα;) δημοσιογράφο Θεόδωρο Ρουσόπουλο, που μέχρι τότε ΠΑΣΟΚόφερνε.
Με την πολύτιμη συμβολή του τελευταίου κέρδισε και τις εκλογές που προκάλεσε το 2007 αλλά κάτι η κάλυψη των νόμιμων και ηθικών υπουργων του, κάτι τα βατοπέδια, κάτι η ανικανότητα των στελεχών του και η ίδια έλλειψη αποφασιστηκότητας τον οδήγησαν στην ήττα του στις ευρωεκλογές και η διαφαινόμενη ήττα (αν οι δημοσκοπήσεις είναι σωστές) στις επικείμενες εθνικές εκλογές.
Ο Καραμανλής είναι σίγουρα ένας χαρισματικός ρήτορας. Είναι μια εκπληκτική και όχι πληκτική επικοινωνιακή περσόνα και, όπως μου είπαν άνθρωποι που τον έχουν γνωρισει και τους πιστεύω, είναι ετοιμόλογος και πανέξυπνος, ένας φοβερός τύπος για παρέα.
Και αυτό, μάλλον, είναι το πρόβλημα. Σίγουρα θα προτιμούσα να έπινα μια μπύρα με τον Καραμανλή για παρέα, θα περνούσα καλά. Αλλά για ηγέτης χώρας το παιδί δε κάνει.
Είναι άβουλος και αναβλητικός, δεν ξέρει να διαλέγει συνεργάτες, δέν έχει τη νοοτροπία ανθρώπου που πράττει, είναι άνθρωπος της ομιλίας και της επικοινωνίας. Θα γινόταν ένας εξαιρετικός Υπουργός Εξωτερικών ή θα μπορούσε να κατείχε κάποιο διεθνές πόστο που δεν θα απαιτούσε τόσο ενέργειες όσο προβολή.
Μάλλον θα τον αποχαιρετήσουμε στους επόμενους μήνες και μακάρι να μην τον θυμόμαστε σαν τον χειρότερο πρωθυπουργό που κυβέρνησε αυτή τη χώρα, χειρότερο ακόμα και απο τον Μητσοτάκη.
Γειά χαρά νταν, Microsoft..
H Microsoft προσπαθεί να σώσει την παρτίδα με τον Internet Explorer και βγάζει κατεπειγώντως ένα patch για να μπαλώσει τις τρύπες που άνοιξε.
Άλλο ένα patch θα αφορά το Visual Studio.
Μπείτε www.microsoft.com και ο θεούλης βοηθούλης.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ στο ZDnet φυσικά.
Ασύγκριτες Συγκρίσεις: Γ. Παπανδρέου.
Αρχίζουμε με τον Αρχηγό της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και αντιπρόεδρο των σαρδάμ στη χώρα κ. Γ. Α. Π απανδρέου.
Εγγονός και γιός πρωθυπουργών, μετανάστης, ελληνοαμερικάνος, ελληνοσουηδός, πρώην υπουργος παιδείας, πρώην υπουργός εξωτερικών, πρώην μαυροκέφαλος και επερχόμενος (θεού θέλοντος Βαγγέλη επιτρέποντος, πρωθυπουργός.
Η εμπειρία του είναι μεγάλη. Ειδικά στο εξωτερικό τον ξέρουνε καλά. Τώρα τί πραγματικά πιστεύουν οι ξένοι που γνωρίζουν τον ΓΑΠ για τον ίδιο είναι και θα παραμείνει αίνιγμα. Αυτό που βγαίνει προς στα έξω, όταν ο Γιώργος είναι έξω, δείχνει θετικό.
Τα προβλήματα αρχίζουν όταν είναι μέσα. Μέσα στο ίδιο του το κόμμα, όσοι γύπες δεν πετάνε ψηλά και γύρω απο αυτόν κάθονται στη πινακίδα των γραφείων του ΠΑΣΟΚ και περιμένουν να τον φάνε. Και όχι αδικαιολόγητα. Του καταμαρτυρούν χαζομάρα το ότι ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ μετά τον αλήστου μνήμης κ Κ. Σημίτη ενώ γνώριζε οτι θα φάει αυτός τις βλάχικες τις σφαλιάρες του Καραμανλή και των ψηφοφόρων αντί εκείνου που άξιζε να τις φάει. Μεταξύ μας, γνώριζε και ο ίδιος πως αν δεν αναλάμβανε το κόμμα που ίδρυσε ο πατέρας του τότε, δεν θα γινόταν αρχηγός του ποτέ.
Και αμφισβητήθηκε όσο κανένας άλλος αρχηγός μεγάλου κόμματος, και από τα δελφινοστέλεχα και από τα πολύ βαθιά μέσα μαζικής "ενημέρωσης", από τα blogs αλλά και από τους ίδιους τους ψηφοφόρους. Είναι η βιτρίνα του ΠΑΣΟΚ και η λέξη ΠΑΣΟΚ είναι κακιά ακόμα για πολλούς Έλληνες και δικαίως. Είναι και το γεγονός πως την ευφράδεια του πατέρα του και του παππού του δεν την έχει. Και κάνει και σαρδάμ.
Ο πολύς κόσμος ,ακόμα και αυτοί που τον ψήφισαν πιστεύω, τον συγκρίνει με τους προηγούμενους και τον βρίσκει μισό. Προσπάθησε να κάνει κάποιες αλλαγές φέρνοντας νέα πρόσωπα στο κόμμα αλλά αρκετές προσωπικές του επιλογές ήταν ατυχέστατες και γύρισαν μπούμερανγκ, αν και τώρα τελευταία δείχνει οτι έχει πάρει το μήνυμα και βαδίζει πολύ προσεκτικά.
Πέρασε και απο μιά μεγάλη δοκιμασία μετά τις προηγούμενες εθνικές εκλογές και πρέπει να ευχαριστεί το Θεό που ο Βαγγέλης έδειξε να μην έχει ιδέα από τακτική και στρατηγική, που διασώθηκε την τελευταία στιγμή. Χωρίς κόπο όμως, και περιορίζοντας τα αυτογκόλ είδε τη φθορά της κυβέρνησης να τον πριμοδοτεί αργά αλλά σταθερά, με αποκορύφωμα τις αρχές του Ιουνίου.
Το πράσινο άγχος ,όμως, τον καταλαμβάνει ακόμα και τώρα, μετά τις ευρωεκλογές, που κατάφερε και κέρδισε αυτόν που του έριχνε σφαλιάρες μέχρι τώρα. Πρέπει να γνωρίζει οτι ακόμα στο ΠΑΣΟΚ είναι μπερδεμένοι. Είναι αυτοί που θέλουν να γκρεμίσουν τις γέφυρες (αν όχι όλες, τις περισσότερες), με το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, και είναι και εκείνοι -λέγε με Βαγγέλη- που είχανε πιάσει τα πόστα παλιά και τους άρεσε η φτιάξη.
Σαν Υπουργό Παιδείας δεν τον θυμάμαι να έχει κάνει τίποτα, σαν υπουργό εξωτερικών τον θυμάμαι πετυχημένο. Στα θετικά του είναι το ότι έχει περάσει ζόρικες καταστάσεις και έχει δουλέψει για να ζήσει. Το ζήτημα είναι με ποιό τρόπο έχουν στιγματίσει τον Γ.Α.Π. αυτές οι εμπειρίες.
Λόγω του ότι ο ελληνικός λαός τιμωρεί τούς κυβερνήτες του που τον δυσαρέστησαν και τον ταλαιπωρησαν, εκλέγοντας τον αντίπαλο του, τον Γεώργιο Παπανδρέου τον νεώτερο τον βλέπω πρωθυπουργό. Είμαι σίγουρος πως, όπως και ο Καραμανλής, έχει τη θέληση να φανεί χρήσιμος για τον τόπο. Το θέμα είναι πόσο αποτελεσματικός θα είναι, και σε δύσκολους καιρούς (όπως όλοι έτσι και αυτός θα παραλάβει χάος) , ή θα τον τιμωρήσει ο λαός και θα ξανααυτοτιμωρηθεί βγάζοντας τη Ντόρα για πρωθυπουργό.
Εγγονός και γιός πρωθυπουργών, μετανάστης, ελληνοαμερικάνος, ελληνοσουηδός, πρώην υπουργος παιδείας, πρώην υπουργός εξωτερικών, πρώην μαυροκέφαλος και επερχόμενος (θεού θέλοντος Βαγγέλη επιτρέποντος, πρωθυπουργός.
Η εμπειρία του είναι μεγάλη. Ειδικά στο εξωτερικό τον ξέρουνε καλά. Τώρα τί πραγματικά πιστεύουν οι ξένοι που γνωρίζουν τον ΓΑΠ για τον ίδιο είναι και θα παραμείνει αίνιγμα. Αυτό που βγαίνει προς στα έξω, όταν ο Γιώργος είναι έξω, δείχνει θετικό.
Τα προβλήματα αρχίζουν όταν είναι μέσα. Μέσα στο ίδιο του το κόμμα, όσοι γύπες δεν πετάνε ψηλά και γύρω απο αυτόν κάθονται στη πινακίδα των γραφείων του ΠΑΣΟΚ και περιμένουν να τον φάνε. Και όχι αδικαιολόγητα. Του καταμαρτυρούν χαζομάρα το ότι ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ μετά τον αλήστου μνήμης κ Κ. Σημίτη ενώ γνώριζε οτι θα φάει αυτός τις βλάχικες τις σφαλιάρες του Καραμανλή και των ψηφοφόρων αντί εκείνου που άξιζε να τις φάει. Μεταξύ μας, γνώριζε και ο ίδιος πως αν δεν αναλάμβανε το κόμμα που ίδρυσε ο πατέρας του τότε, δεν θα γινόταν αρχηγός του ποτέ.
Και αμφισβητήθηκε όσο κανένας άλλος αρχηγός μεγάλου κόμματος, και από τα δελφινοστέλεχα και από τα πολύ βαθιά μέσα μαζικής "ενημέρωσης", από τα blogs αλλά και από τους ίδιους τους ψηφοφόρους. Είναι η βιτρίνα του ΠΑΣΟΚ και η λέξη ΠΑΣΟΚ είναι κακιά ακόμα για πολλούς Έλληνες και δικαίως. Είναι και το γεγονός πως την ευφράδεια του πατέρα του και του παππού του δεν την έχει. Και κάνει και σαρδάμ.
Ο πολύς κόσμος ,ακόμα και αυτοί που τον ψήφισαν πιστεύω, τον συγκρίνει με τους προηγούμενους και τον βρίσκει μισό. Προσπάθησε να κάνει κάποιες αλλαγές φέρνοντας νέα πρόσωπα στο κόμμα αλλά αρκετές προσωπικές του επιλογές ήταν ατυχέστατες και γύρισαν μπούμερανγκ, αν και τώρα τελευταία δείχνει οτι έχει πάρει το μήνυμα και βαδίζει πολύ προσεκτικά.
Πέρασε και απο μιά μεγάλη δοκιμασία μετά τις προηγούμενες εθνικές εκλογές και πρέπει να ευχαριστεί το Θεό που ο Βαγγέλης έδειξε να μην έχει ιδέα από τακτική και στρατηγική, που διασώθηκε την τελευταία στιγμή. Χωρίς κόπο όμως, και περιορίζοντας τα αυτογκόλ είδε τη φθορά της κυβέρνησης να τον πριμοδοτεί αργά αλλά σταθερά, με αποκορύφωμα τις αρχές του Ιουνίου.
Το πράσινο άγχος ,όμως, τον καταλαμβάνει ακόμα και τώρα, μετά τις ευρωεκλογές, που κατάφερε και κέρδισε αυτόν που του έριχνε σφαλιάρες μέχρι τώρα. Πρέπει να γνωρίζει οτι ακόμα στο ΠΑΣΟΚ είναι μπερδεμένοι. Είναι αυτοί που θέλουν να γκρεμίσουν τις γέφυρες (αν όχι όλες, τις περισσότερες), με το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, και είναι και εκείνοι -λέγε με Βαγγέλη- που είχανε πιάσει τα πόστα παλιά και τους άρεσε η φτιάξη.
Σαν Υπουργό Παιδείας δεν τον θυμάμαι να έχει κάνει τίποτα, σαν υπουργό εξωτερικών τον θυμάμαι πετυχημένο. Στα θετικά του είναι το ότι έχει περάσει ζόρικες καταστάσεις και έχει δουλέψει για να ζήσει. Το ζήτημα είναι με ποιό τρόπο έχουν στιγματίσει τον Γ.Α.Π. αυτές οι εμπειρίες.
Λόγω του ότι ο ελληνικός λαός τιμωρεί τούς κυβερνήτες του που τον δυσαρέστησαν και τον ταλαιπωρησαν, εκλέγοντας τον αντίπαλο του, τον Γεώργιο Παπανδρέου τον νεώτερο τον βλέπω πρωθυπουργό. Είμαι σίγουρος πως, όπως και ο Καραμανλής, έχει τη θέληση να φανεί χρήσιμος για τον τόπο. Το θέμα είναι πόσο αποτελεσματικός θα είναι, και σε δύσκολους καιρούς (όπως όλοι έτσι και αυτός θα παραλάβει χάος) , ή θα τον τιμωρήσει ο λαός και θα ξανααυτοτιμωρηθεί βγάζοντας τη Ντόρα για πρωθυπουργό.
Κατηγορία: Πεφωτισμένες Διασκευές.
Πολύ πετυχημένη και ρυθμική παρωδία ντουέτου Shakira με Danzig....
Επιχείριση: Ασύγκριτες Συγκρίσεις....
Μαζεύω και τακτοποιώ σκόρπιες σκέψεις και συναισθήματα. Κάνω και μια βόλτα στα στέκια του διαδικτύου και χώνωμαι κάτω από τα σκεπασμένα databits για να ξεθάψω υλίκο για την επιχείριση.
Τα πρώτα "θύματα" των Ασύγκριτων Συγκρίσεων θα είναι το δίδυμο Κ. Καραμανλής - Γ. Παπανδρέου. Σα να συγκρίνεις μαούνα με φελούκα θα είναι αλλά αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Πόσο μάλλον στην ελίτ....
Επανέρχομαι....
7/26/2009
7/25/2009
Πώς έμαθα τον Milton Berle...
Ο Milton Berle (Berlinger, το κανονικό του όνομα) υπήρξε ο πρώτος μεγάλος αστέρας της τηλεόρασης όπως αυτή εξελισσόταν στην Αμερική.
Υπήρξε ηθοποιός από μικρό παιδί, η φιλμογραφία του ξεκινά απο το 1914 στον βουβό κινηματογράφο. Μέχρι το 1930 είχε φτάσει να είναι ένας διάσημος stand up κωμικός, ενώ ασκούσε την καλλιτεχνική του κλίση και ως στιχουργός.
Ανέβασε γρήγορα τις μετοχές του έχοντας δικές του πετυχημένες εκπομπές στο ραδιόφωνο και το 1948 έκανε ένα ραδιοφωνικό βαριετέ το Texaco Star Theater, όπου μεταφέρθηκε στην νεόκοπη αμερικανική τηλεόραση, στο κανάλι NBC με τεράστια επιτυχία για αρκετά χρόνια. Λόγω της δημότικότητας του ,χρεώνεται την εξάπλωση της τηλεόρασης στη χώρα του και γιαυτό ονομάστηκε και "Mr Television".
To 1950 η Texaco όπου ήταν ο χορηγός της εκπομπής και διαφημιζόμεη εταιρεία άσκησε βέτο οταν ο Berle ήθελε να έχει ως προσκεκλημένους και μαύρους καλλιτέχνες. Καθώς η δημοτικότητα του ήταν τεράστια, όταν τους απέιλησε οτι δεν θα εμφανιζόταν στην εκπομπή αν δεν εμφανίζονταν και οι μαύροι προσκεκλημένοι του η Texaco έκανε πίσω και απέσυρε το βέτο χωρίς να του δημιουργήσει ποτέ τέτοιου είδους προβλήματα.
Το NBC του πρόσφερε τριακονταετές συμβόλαιο το 1951 αλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά, καθώς στη τηλεόραση γίνεται πιο γρήγορα βαρετό ένα πρόσωπο λόγω της συχνής έκθεσης του, παρά στο ραδιόφωνο.
Το 1956 και μετά από αλλαγή χορηγού το 1953 το κανάλι σταμάτησε την εκπομπή του, έχοντας προλάβει όμως να εμφανιστεί εκεί και ο Elvis Presley σε κάποιες απο τις πρώτες του προβολές.
Μέχρι να σπάσει το συμβόλαιο του το 1966 ο Berle δούλεψε στο Las Vegas και στον κινηματογράφο παράλληλα με κάποιες εμφανίσεις του στην τηλεόραση. Τότε υπέγραψε συμβόλαιο με το κανάλι ABC αλλά η εκπομπή του σταμάτησε την επόμενη σαιζόν.
Ο Berle απομακρύνθηκε απο το προσκήνιο της τηλεόρασης εμφανιζόμενος ώς guest σε διάφορες σειρές ενώ συνέχισε να δίνει παραστάσεις και να παίζει στον κινηματογράφο.
Οι φήμες που ακολουθούσαν τον Berle ήταν δύο: το μέγεθος του οργάνου του και η συλλογή των αστείων που κρατούσε. Για το πρώτο, θα μπορούσαν να το επιβεβαίωναν ή όχι οι αμέτρητες επώνυμες θυληκές συντροφιές του ενώ για το δεύτερο κατηγορήθηκε καυστικά οτι έκλεβε αστεία άλλων κωμικών.
Ο Berle πέθανε το 2002 στην Καλιφόρνια και εγώ τον έμαθα απο την παρακάτω εκπληκτική εμφάνιση του στο Muppet Show απέναντι στους φοβερούς γέρους Στάτλερ και Γουόλντορφ.
Απολαύστε:
Υπήρξε ηθοποιός από μικρό παιδί, η φιλμογραφία του ξεκινά απο το 1914 στον βουβό κινηματογράφο. Μέχρι το 1930 είχε φτάσει να είναι ένας διάσημος stand up κωμικός, ενώ ασκούσε την καλλιτεχνική του κλίση και ως στιχουργός.
Ανέβασε γρήγορα τις μετοχές του έχοντας δικές του πετυχημένες εκπομπές στο ραδιόφωνο και το 1948 έκανε ένα ραδιοφωνικό βαριετέ το Texaco Star Theater, όπου μεταφέρθηκε στην νεόκοπη αμερικανική τηλεόραση, στο κανάλι NBC με τεράστια επιτυχία για αρκετά χρόνια. Λόγω της δημότικότητας του ,χρεώνεται την εξάπλωση της τηλεόρασης στη χώρα του και γιαυτό ονομάστηκε και "Mr Television".
To 1950 η Texaco όπου ήταν ο χορηγός της εκπομπής και διαφημιζόμεη εταιρεία άσκησε βέτο οταν ο Berle ήθελε να έχει ως προσκεκλημένους και μαύρους καλλιτέχνες. Καθώς η δημοτικότητα του ήταν τεράστια, όταν τους απέιλησε οτι δεν θα εμφανιζόταν στην εκπομπή αν δεν εμφανίζονταν και οι μαύροι προσκεκλημένοι του η Texaco έκανε πίσω και απέσυρε το βέτο χωρίς να του δημιουργήσει ποτέ τέτοιου είδους προβλήματα.
Το NBC του πρόσφερε τριακονταετές συμβόλαιο το 1951 αλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά, καθώς στη τηλεόραση γίνεται πιο γρήγορα βαρετό ένα πρόσωπο λόγω της συχνής έκθεσης του, παρά στο ραδιόφωνο.
Το 1956 και μετά από αλλαγή χορηγού το 1953 το κανάλι σταμάτησε την εκπομπή του, έχοντας προλάβει όμως να εμφανιστεί εκεί και ο Elvis Presley σε κάποιες απο τις πρώτες του προβολές.
Μέχρι να σπάσει το συμβόλαιο του το 1966 ο Berle δούλεψε στο Las Vegas και στον κινηματογράφο παράλληλα με κάποιες εμφανίσεις του στην τηλεόραση. Τότε υπέγραψε συμβόλαιο με το κανάλι ABC αλλά η εκπομπή του σταμάτησε την επόμενη σαιζόν.
Ο Berle απομακρύνθηκε απο το προσκήνιο της τηλεόρασης εμφανιζόμενος ώς guest σε διάφορες σειρές ενώ συνέχισε να δίνει παραστάσεις και να παίζει στον κινηματογράφο.
Οι φήμες που ακολουθούσαν τον Berle ήταν δύο: το μέγεθος του οργάνου του και η συλλογή των αστείων που κρατούσε. Για το πρώτο, θα μπορούσαν να το επιβεβαίωναν ή όχι οι αμέτρητες επώνυμες θυληκές συντροφιές του ενώ για το δεύτερο κατηγορήθηκε καυστικά οτι έκλεβε αστεία άλλων κωμικών.
Ο Berle πέθανε το 2002 στην Καλιφόρνια και εγώ τον έμαθα απο την παρακάτω εκπληκτική εμφάνιση του στο Muppet Show απέναντι στους φοβερούς γέρους Στάτλερ και Γουόλντορφ.
Απολαύστε:
Δεν είμαι να βλέπω τέτοια. Ζηλέυω.
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=66846
Το παραπάνω link οδηγεί στην ιστοσελίδα της Ελευθεροτυπίας και συγκεκριμένα σε ένα ρεπορτάζ για την πανέμορφη Ανδρό, απο όπου και η φωτογραφία.
Αχ, πόσο ζηλεύω....
Η διαφθορά στην πολιτεία του New Jersey.
Το μεγάλο σκάνδαλο στην πολιτεία του New Jersey φαίνεται να πλήττει περισσότερο τους Δημοκρατικούς της περιφέρειας αυτής καθώς αρκετοί συλληφθέντες είναι στελέχη αυτού του κόμματος.
Σε μια περίπτωση στου δημάρχου του Hoboken Peter Cammarano στέκονται αρκετοί καθώς ο 32χρονος κατηγορούμενος ,και ενώ δεν είχε κλείσει μήνα στο αξίωμα του είχε αποδεχθεί λάδωμα 25000 $ από μιά εταιρεία δόλωμα του FBI. Ο δήμαρχος είναι ελέυθερος με εγγύηση και αρνείται να παραιτηθεί παρά τις εκκλήσεις που έγιναν ακόμα και από ανθρώπους που τον στήριξαν.
Όσο για τον τωρινό κυβερνήτη της πολιτείας John Corzino η στήριξη που είχε από τον πρόεδρο Ομπάμα με την παρουσία του τελευταίου σε μιά εκδήλωση του Corzino μια εβδομάδα πρίν, θα εξατμιστεί γρήγορα καθώς ο αντίπαλος του Chris Christie υποψήφιος κυβερνήτης με τους Ρεπουμπλικανούς και πρώην ομομσπονδιακός ειασγγελέας με σημαντικό έργο κατά της διαφθοράς έχει αρχίσει τις επιθέσεις με τηλεοπτικά σποτ.
Στο θρησκευτικό κομμάτι της ιστορίας, η ιουδαϊκη κοινότητα είναι αρκετά ανήσυχη βλέποντας στις τηλεοράσεις τις συλλήψεις και ακούγοντας τις περιγραφές των κατορθωμάτων των σηλληφθέντων ραββίνων. Μπορεί να νιώθουν πολύ ντροπιασμένοι από τα γεγονότα και να τα συνδυάζουν με την σύλληψη και καταδίκη του επιφανέστατου εβραίου χρηματιστή Bernie Madoff, πριν απο λίγο καιρό αλλά λένε οτί "ο παράνομος είναι παράνομος είται φορά το κίππα ( το χαρακτηριστικό σκουφάκι που φορούν οι εβραίοι στο κεφάλι) είτε όχι".
Απο ότι φαίνεται η διαφθορά έχει βαθιές ρίζες σε αυτό το κομμάτι των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά οι υπηρεσίες ασφάλειας και δίωξης εγκλημάτων της χώρας αυτής είναι πολύ μεθοδικές και αποτελεσματικές.
Εδώ εμείς ψάχνουμε Χριστοφοράκους και Καραβέλες και βάζουμε φυλακή άσχετους ενώ στην πραγματικότητα οι αρχές σφυρίζουν αδιάφορα.
Το ίδιο έγινε και στο Βατοπέδιο και στο Χρηματιστήριο και το ίδιο θα γίνει και σε ότι σκανδαλο εκραγεί στο μέλλον.
Και ξανά προς τη δόξα τραβάνε.....
Η πλαστική συσκευασία των κυριακάτικων εκδόσεων δεν κρύβει μόνο προσφορές, διαφημιστικά φυλλάδια, κουπόνια, η ελπίδες για αυτικίνητα.
Μέσα τους, ορισμένες φορές κρύβουν και τα φαντάσματα των "αδικημένων", των παραγκωνισμένων, των αθώων, που υψώνουν τη φωνή τους και συμβουλεύουν την κοινωνία.
Για να μη τρομάξει ο αναγνώστης οταν βλέπει τα φαντάσματα στην πρώτη σελίδα, θα πρέπει να σκίσει γρήγορα το πλαστικό, να πάρει το DVD που είχε η εφημερίδα σαν προσφορά, και να δωρίσει την υπόλοιπη στον ιχθυοπώλη της γειτονιάς του, γιατί μόνο εκεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί σωστά το χαρτί.
Μέσα τους, ορισμένες φορές κρύβουν και τα φαντάσματα των "αδικημένων", των παραγκωνισμένων, των αθώων, που υψώνουν τη φωνή τους και συμβουλεύουν την κοινωνία.
Για να μη τρομάξει ο αναγνώστης οταν βλέπει τα φαντάσματα στην πρώτη σελίδα, θα πρέπει να σκίσει γρήγορα το πλαστικό, να πάρει το DVD που είχε η εφημερίδα σαν προσφορά, και να δωρίσει την υπόλοιπη στον ιχθυοπώλη της γειτονιάς του, γιατί μόνο εκεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί σωστά το χαρτί.
Σβήνουν οι μνήμες του Μεγάλου Πολέμου
Σήμερα πέθανε και ο τελευταίος εν ζωή βρετανός μαχητής του Α' ΠΠ. Το όνομα του ήταν Harry Patch και ήταν πεζικάριος με συμμετοχή στη μάχη του Passchendaele (Πασεντεηλ). Σε αυτή τη μάχη που κράτησε απο τον Ιούνη ώς τον Νοέμβρη του 1917 οι δυνάμεις της εγκάρδιας συννενόησης (Entente) επιχείρησαν να εκδιώξουν τις δυνάμεις της αυτοκρατορικής Γερμανίας με σκοπό την κατάληψη του Passchendaele, ενός βελγικού χωριού κοντά στην πόλη του Υπρ, οπου είχαν διεξαχθεί δύο φονικότατες μάχες γιαυτό και αναγνωρίζεται και ως τρίτη μάχη του Υπρ.
Ο Harry Patch κατάφερε να φτάσει έως τα 110 έτη και σίγουρα είχαν δεί πολλά τα μάτια του. Η παρουσία του ήταν αρκετά αναγνωρίσμη καθώς του είχαν ζητήσει να μεταφέρει τις εμπειρίες και τα συναισθήματα του απο τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο σε πολλά ντοκιμαντέρ.
Η ειρωνία είναι ότι την προηγούμενη εβδομάδα απεβίωσε και ο αεροπόρος Henry Allingham στα 113 του, και αυτός επιζών του ίδιου πολέμου.
H φωτογραφία είναι από την Daily Mail και δημοσιεύθηκε το 2007 επεξεργασμένη χρωματικά
Ο Harry Patch κατάφερε να φτάσει έως τα 110 έτη και σίγουρα είχαν δεί πολλά τα μάτια του. Η παρουσία του ήταν αρκετά αναγνωρίσμη καθώς του είχαν ζητήσει να μεταφέρει τις εμπειρίες και τα συναισθήματα του απο τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο σε πολλά ντοκιμαντέρ.
Η ειρωνία είναι ότι την προηγούμενη εβδομάδα απεβίωσε και ο αεροπόρος Henry Allingham στα 113 του, και αυτός επιζών του ίδιου πολέμου.
H φωτογραφία είναι από την Daily Mail και δημοσιεύθηκε το 2007 επεξεργασμένη χρωματικά
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
