Το καλοκαίρι του 2004 βρήκε τη Νέα Δημοκρατία να επελαύνει θριαμβευτικά και με λάμψη έναντι του παραπαίοντος Σημιτικού ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ο φρεσκότατος από δυνάμεις) άρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κωνσταντίνος Καραμανλής χάρη στα πάμπολλα αυτογκόλ της κυβέρνησης, του έξυπνου επικοινωνικού παιχνιδιού της επιτελικής ομάδας Ρουσόπουλου και της δικιάς του προσωπικής γοητείας ,χωρίς να αμελούμε και όλες τις ορμητικές προσπάθειες των στελεχών που είχαν αφοσιωθεί στον αγών, ήταν ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της χώρας, ο εν δυνάμει πρωθυπουργός της εποχής.
Δείχνοντας τη μεγαλοθυμία του στις ένδοξες του στιγμές αποφασίζει να δεχθεί τον "προδότη της παράταξης" Αντώνη Σαμαρά με ανοιχτές αγκάλες, πίσω στο κόμμα. Ήδη λιγότερο ζουμερά προβατάκια της ΠΟΛ.ΑΝ. είχαν επιστρέψει με ελαφρά πηδηματάκια στο μαντρί, με επιφανέστερο όλων τον σημερινό Δήμαρχο Αθηνών. Ο Σαμαράς θα επέστρεφε σαν υποψήφιος ευρωβουλευτής στις εκλογές του 2004 πανηγυρικότατα. Το νέο πρέπει να δημιούργησε ευφορία σε πολλά μικρά και μεγάλα στελέχη και οπαδούς της Ν.Δ. και προβληματισμό σε κάποιους άλλους.
Εδώ θα διαβάσετε την ανάλυση του ΒΗΜΑΤΟΣ το 2006 για την επιστροφή Σαμαρά:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=172597&dt=16/04/2006
Φαντάζομαι οτι ο αιώνιος εχθρός του ο Ανατρεπόμενος από τον Σαμαρά πρώην πρωθυπουργός θα το πήρε όσο ψύχραιμα του επιτρέπει η ιδιοσυγκρασία του και οι περιστάσεις. Αλλά δεν καταπίνεται εύκολα να καλωσορίζουν οι "φίλοι" του τον μεγαλύτερο εχθρό του στην ομάδα τους. Επιπλέον, είχε να σκεφτεί και τα παιδιά του.
Μα στην πολιτική δεν υπάρχουν αδιέξοδα, η Ντόρα έγινε φίλη με τον Αντώνη, περασμένα-ξεχασμένα, καθώς τα κοράκια πετούν γύρω από το πολιτικά ημιθανές πτώμα του σημερινού πρωθυπουργού.
Τα παραπάνω θέλω απλά να χρησιμοποιήσω σαν πρόλογο για το παρακάτω βιντεάκι που αποτυπώνει γλαφυρά και ρεαλιστικά την επιστροφή του Σαμαρά και τις αντιδράσεις:









